این متن به موضوع مرگ و ناپایداری زندگی میپردازد. شاعر از سختیهای زندگی و اجتنابناپذیری مرگ سخن میگوید و تأکید میکند که همه انسانها سرانجام به خاک بازمیگردند. او از بیثباتی دنیا و نابودی قدرتهای بزرگ یاد میکند و مرگ را راهی دشوار اما اجتنابناپذیر توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عمیق درباره مرگ و ناپایداری زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این موضوعات نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارند تا به درستی درک شوند.
گفتار نایبی در دم مرگ
زو یکی پرسید کای در عین راز ۱
حال تو چونست وقت پیچ پیچ
گفت حالم میبنتوان گفت هیچ ۲
بار پیمودم همه عمرتمام
عاقبت با خاک رفتم والسلام ۳
نیست درمان مرگ را جز مرگ بوی
ریختن دارد بزاری برگ و روی ۴
ما همه از بهر مردن زادهایم
جان نخواهد ماند و دل بنهادهایم ۵
آنک عالم داشت در زیر نگین
این زمان شد توتیا زیرزمین ۶
وانک در چرخ فلک خون ریز بود
گشت در خاک لحد ناچیز زود ۷
جملهٔ زیرزمین پرخفتهاند
بلک خفته این هم آشفتهاند ۸
مرگ بنگر تا چه راهی مشکل است
کاندرین ره گورش اول منزل است ۹
گر بود از تلخی مرگت خبر
جان شیرینت شود زیر و زبر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.