خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با زبانی نمادین و عرفانی، به موضوعاتی مانند عشق، مستی معنوی، انتقاد از زهد ظاهری و دیوانگی عشق میپردازد. شاعر از ویرانی خانهی دنیوی، مستی صوفیان و بیخبری زاهدان سخن میگوید و عشق را به عنوان نیرویی توصیف میکند که عاقل را دیوانه میسازد.
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند مستی و دیوانگی نیاز به درک بالاتری از ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۴ - آب گو بگذر ز سر این خانه را
آب گو بگذر ز سر این خانه را
وقت شد، ویران کن این ویرانه را ۱
صوفیان مستند و زاهد بی خبر
از که پرسم من ره میخانه را ۲
شعله ی شمع است کاتش زد به جمع
خواجه گر سوزد چه غم پروانه را ۳
مست آن بزمم که مستانش کنند
ز آب شمشیر تو پر پیمانه را ۴
عشق نوبت می زند بر بام قصر
کز هوس خالی کنید این خانه را ۵
آشنایی حلقه بر در می زند
کیست تا بیرون کند بیگانه را ۶
خطبه می خواند به نام دوست عشق
ای خرد کوتاه کن افسانه را ۷
عشق با دیوانگی! حاشا نشاط
عشق عاقل می کند دیوانه را ۸
وقت شد، ویران کن این ویرانه را ۱
صوفیان مستند و زاهد بی خبر
از که پرسم من ره میخانه را ۲
شعله ی شمع است کاتش زد به جمع
خواجه گر سوزد چه غم پروانه را ۳
مست آن بزمم که مستانش کنند
ز آب شمشیر تو پر پیمانه را ۴
عشق نوبت می زند بر بام قصر
کز هوس خالی کنید این خانه را ۵
آشنایی حلقه بر در می زند
کیست تا بیرون کند بیگانه را ۶
خطبه می خواند به نام دوست عشق
ای خرد کوتاه کن افسانه را ۷
عشق با دیوانگی! حاشا نشاط
عشق عاقل می کند دیوانه را ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - منع نظاره روا نیست تماشایی را
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - یا رب که چشم بد نرسد آن نگاه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.