خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک دختر چهارده ساله می‌پردازد که مانند ماه، چهره‌ای دلنشین و بی‌دغدغه دارد. چین‌های پیشانی او نه نشانه نگرانی، بلکه زیورهایی برای ماه چهارده‌روزه هستند.
محتوا شامل مفاهیم زیبایی‌شناسی و توصیفات شاعرانه است که برای درک و لذت بردن از آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و شناخت ادبی دارد. همچنین، اشاره به سن چهارده سالگی ممکن است برای خوانندگان همسن جذاب‌تر باشد.
شماره ۱۲۲ - آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال
آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال
دارد بجبین چین، ز کسش نیست ملال ۱
چین نیست که بر جبین او می بینی
آراسته ماه چارده را بهلال ۲
دارد بجبین چین، ز کسش نیست ملال ۱
چین نیست که بر جبین او می بینی
آراسته ماه چارده را بهلال ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - ای خواجه، چه میگریزی از من مه و سال؟!
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - ای شوخ! فراق تو کشیدن مشکل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
