خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از مخاطب می‌پرسد چرا از او فرار می‌کند، در حالی که نه او به بخشش شهره است و نه شاعر به درخواست. سپس اشاره می‌کند که اگر دوست باشد، دشمن دشمن است و نباید فرار کرد. در نهایت، مال را دشمن خود و خود را دشمن مال می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره و کنایه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۱ - ای خواجه، چه میگریزی از من مه و سال؟!
ای خواجه، چه میگریزی از من مه و سال؟!
نه تو بکرم شهره و نه من بسؤال! ۱
چون دوست بود دشمن دشمن، مگریز!
مال تو تو را دشمن و، من دشمن مال! ۲
نه تو بکرم شهره و نه من بسؤال! ۱
چون دوست بود دشمن دشمن، مگریز!
مال تو تو را دشمن و، من دشمن مال! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - ای بسته در صلح و گشاده در جنگ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
