خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج درونی است که از ظاهر فرد قابل مشاهده نیست، همان‌طور که دود از روزنه‌های آتشکده بیرون می‌آید اما کسی از درون آن خبر ندارد. شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید و از دیگران می‌خواهد که در مورد آن نپرسند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامفهوم باشد.
شماره ۱۰۶ - تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس
تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس
آهم بلب کبود می بین و مپرس ۱
کس را خبر از درون آتشکده نیست
از روزنه هاش دود می بین و مپرس ۲
آهم بلب کبود می بین و مپرس ۱
کس را خبر از درون آتشکده نیست
از روزنه هاش دود می بین و مپرس ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - یاری که بود دردم ازوف درمان نیز
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - خسرو، کآراست ملک چون روی عروس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
