خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از درد دوری و فراق یار می‌گوید و از اشک سرخ و رنگ زرد (نشانه‌های غم و بیماری) سخن می‌راند. او به مخاطب هشدار می‌دهد که غافل ننشیند، چرا که خاک غم‌پرور او، هرچند به باد رفته، هنوز گردی از غم دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌تر مانند 'اشک سرخی' و 'خاک غم پرور' برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد.
شماره ۵۲ - جان رفت و، دل از تو باز دردی دارد؛
جان رفت و، دل از تو باز دردی دارد؛
اشک سرخی و رنگ زردی دارد ۱
غافل منشین، که خاک غم پرور من
هر چند بباد رفته، گردی دارد ۲
اشک سرخی و رنگ زردی دارد ۱
غافل منشین، که خاک غم پرور من
هر چند بباد رفته، گردی دارد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - دیدم گلکی بصد دهان میخندد
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - امشب که ز وصلم بطرب میگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
