خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر گل‌های خندان را می‌بیند و تصور می‌کند که به طراوت چمن می‌خندند. اما بلبلی گریان بر شاخه‌ی گل فاش می‌کند که گل‌ها به گریه‌های او می‌خند.
متن از مفاهیم تمثیلی و عاطفی استفاده می‌کند که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۱ - دیدم گلکی بصد دهان میخندد
دیدم گلکی بصد دهان میخندد
گفتم: بطراوت چمن میخندد ۱
گریان گریان، بلبلی از شاخ گلی
گفتا: که نه، بر گریه ی من میخندد ۲
گفتم: بطراوت چمن میخندد ۱
گریان گریان، بلبلی از شاخ گلی
گفتا: که نه، بر گریه ی من میخندد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - آن کس که بچرخ، نقش اختر بندد
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - جان رفت و، دل از تو باز دردی دارد؛
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
