شماره ۱۳۱ - خوش آنکه از غم دل، حرفیش گفته باشم؛

خوش آنکه از غم دل، حرفیش گفته باشم؛
حرفیش گفته باشم، حرفی شنفته باشم ۱

خواهم ز بخت بیدار، روز و شبی که با یار
تا شب نشسته باشم، تا روز خفته باشم ۲

چون می‌کشیم باری، جرمم بپرس؛ شاید
کاری نکرده باشم، حرفی نگفته باشم ۳

چون سرمه‌ی سلیمان، آذر کشم به دیده
زان آستان به مژگان گردی که رفته باشم ۴