شماره ۱۱ - تا کی به درت نالیم، هر شب من و دربان ها؟

تا کی به درت نالیم، هر شب من و دربان ها؟
آنها ز فغان من، من از ستم آنها؟! ۱

دامان توام شاید، کز سعی به دست آید
لیک آه که می باید زد دست به دامان ها ۲

یک بار برون آور، زان چاک گریبان سر
چون رفته فرو بنگر سرها به گریبان ها ۳

ای جسم تو جان پاک، در راه تو جان ها خاک
هر سو گذری چالاک، بر باد رود جان ها ۴

صد تیر فزون یا کم، از تو به دل چاکم
گم گشته و از خاکم، پیدا شده پیکان ها! ۵

نارم ز طبیبان یاد، دارم به دل ناشاد
درد تو و نتوان داد، این درد به درمان ها ۶

تا چند دلت لرزد، زین غم که خطش سرزد؟!
این سبزه تو را ارزد آذر به گلستان ها! ۷