خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به توصیف زیبایی و تأثیر چهره‌ی معشوق می‌پردازد و از تشبیه‌هایی مانند ماه و آذرخش استفاده می‌کند. همچنین، به نامهای هفت اقلیم و ارتباط آن‌ها با ستارگان اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات کهن و اسطوره‌ای نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۵ - در شمارهٔ نامهای هفت کشور
ای آنکه روی تو بر مه فروغ بخش بود
غمت به خرمن دلها چو آذرخش بود ۱
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن
ز بحر محبث این قطعه نور بخش ود ۲
به پارسی بشمر نامهای هفت اقلیم
که هر یکی را از اختری درخش بود ۳
چو ارزه و شوه آنگاه آذرخش بود
چهارمین دان بدرخش و با درخش بود ۴
چو پنجم «اوربرشت » و ششم «خرشت » شمار
«جمیره یامین » از هفتمینه بخش بود ۵
غمت به خرمن دلها چو آذرخش بود ۱
مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن
ز بحر محبث این قطعه نور بخش ود ۲
به پارسی بشمر نامهای هفت اقلیم
که هر یکی را از اختری درخش بود ۳
چو ارزه و شوه آنگاه آذرخش بود
چهارمین دان بدرخش و با درخش بود ۴
چو پنجم «اوربرشت » و ششم «خرشت » شمار
«جمیره یامین » از هفتمینه بخش بود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۶ - روزهای ماه های پارسیان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
