این متن به توصیف گروه‌های مختلف مردم در دوران جمشید می‌پردازد. چهار صف از مردم این سرزمین که اشراف‌زاده هستند، «کاتوز» نامیده می‌شوند و افرادی دانا، فرهیخته و هنرمند هستند. همچنین، گروهی از جنگ‌آوران و سپاهیان وجود دارند که در هنرهای رزمی مهارت دارند. مردمان نسودی دهقان و کشاورز هستند و طایفه‌ای به نام اهنو خوشیان نیز پیشه‌وران و صنعتگران را شامل می‌شوند.
متن دارای واژگان و مفاهیم تاریخی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال نامفهوم باشد. همچنین، درک عمیق‌تر از فرهنگ و تاریخ برای درک بهتر متن لازم است که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد امکان‌پذیر است.
شمارهٔ ۱۴ - تقسیم طبقات رعیت به فرموده جمشیدشاه
از مردم این بوم که والا گهرانند ۱
«کاتوز» بدان طایفه گویند که از دین
وز دانش و فرهنگ و هنر با خبرانند ۲
نیسار شد آن قوم سلحشور و سپاهی
کاندرگه کوشش همه صاحب هنرانند ۳
دهقان و کشاورز بود مرد نسودی
اهنو خوشیان طایفه پیشه ورانند ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
