خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن به ستایش از نام جاودانه یک ملک می‌پردازد و از چهره‌های تاریخی مانند امیر علیشیر و میر جاذب یاد می‌کند. سپس با استفاده از استعاره‌های نجومی مانند شمس، صبح صادق و فجر کاذب، به گذرا بودن زمان و فرصت‌ها اشاره می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده
ستوده نام ملک جاودانه در گیتی
پس از امیر علیشیر و میر جاذب ماند ۱
بلی چو شمس بنصف النهار طالع کشت
نه صبح صادق پاید نه فجر کاذب ماند ۲
پس از امیر علیشیر و میر جاذب ماند ۱
بلی چو شمس بنصف النهار طالع کشت
نه صبح صادق پاید نه فجر کاذب ماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۱۰ - نیز در مدح مظفرالدین شاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
