خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک شعر است که در آن شاعر خود را به عنوان فردی دانا و خوش‌بیان معرفی می‌کند که توانایی سرودن اشعار زیبا و پرمحتوا را دارد. او از مهارت‌های خود در شعر و ادب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که در میان مردم شناخته شده است. همچنین، شاعر به مقایسه خود با دیگران پرداخته و برتری خود را در هنر شاعری بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم ادبی و زبانی پیچیده است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به دانش پایه‌ای در حوزه شعر و ادبیات فارسی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شمارهٔ ۲۰۸ - در ستایش صدر اعظم
آنکه درگاهش با چرخ همی گوید
نه مرا مانی و نه با تو رقیبستم ۱
که تو مطموره بیدادی و من دایم
ملجا خائف و ما و ای غریبستم ۲
ای خداوند پی مدح تو در محضر
من یکی شاعر دانای لبیبستم ۳
که گهر ریزم و از غالیه دان خیزم
مشک تر بیزم و با نفخه طبیبستم ۴
همه دانند ز قحطانی و عدنانی
بعد اما بعد این بنده خطیبستم ۵
گر ادیبم بممالک شمری شاید
که ممالک را من نیک ادیبستم ۶
نه مرا مانی و نه با تو رقیبستم ۱
که تو مطموره بیدادی و من دایم
ملجا خائف و ما و ای غریبستم ۲
ای خداوند پی مدح تو در محضر
من یکی شاعر دانای لبیبستم ۳
که گهر ریزم و از غالیه دان خیزم
مشک تر بیزم و با نفخه طبیبستم ۴
همه دانند ز قحطانی و عدنانی
بعد اما بعد این بنده خطیبستم ۵
گر ادیبم بممالک شمری شاید
که ممالک را من نیک ادیبستم ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۰۷ - خطاب بذکاء الملک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۰۹ - در رباط سنگ بست بمدح مظفرالدین شاه سروده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
