خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش زیبایی و کمال معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که زیبایی او فراتر از هر توصیف و تصوری است. شاعر از عشق و فنا شدن در راه معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که برای رسیدن به این کمال، باید از خود و دنیا گذشت.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند فنا شدن در راه معشوق ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
غزل ۸۵۲ - ای آفتاب رویت از غایت نکویی
ای آفتاب رویت از غایت نکویی
افزون ز هرچه دانی برتر ز هرچه گویی ۱
گر نیکویی رویت یک ذره رخ نماید
دو کون مست گردد از غایت نکویی ۲
یارب چه آفتابی کاندر دو کون هرگز
در چشم جان نیاید مثلت به خوبرویی ۳
چون از کمال غیرت بر جان کمین گشایی
از خون عاشقانت روی زمین بشویی ۴
عطار در ره او از هر دو کون بگذر
وانگه ز خود فنا شو گر مرد راه اویی ۵
افزون ز هرچه دانی برتر ز هرچه گویی ۱
گر نیکویی رویت یک ذره رخ نماید
دو کون مست گردد از غایت نکویی ۲
یارب چه آفتابی کاندر دو کون هرگز
در چشم جان نیاید مثلت به خوبرویی ۳
چون از کمال غیرت بر جان کمین گشایی
از خون عاشقانت روی زمین بشویی ۴
عطار در ره او از هر دو کون بگذر
وانگه ز خود فنا شو گر مرد راه اویی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۵۱ - چون روی بود بدان نکویی
بعدی:قصاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
