خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به زیبایی‌ها و از دست دادن‌های ارزشمند می‌پردازد. در آن از کهربا، فیروزه، و انگشتری‌های گرانبها یاد شده که برخی گم شده‌اند یا به دیگران بخشیده شده‌اند. همچنین، به تأثیر روحانی و معنوی برخی از این گوهرها اشاره شده است. در پایان، شاعر از ناخوشایندی طعام و شراب پس از فقدان چیزهای ارزشمند سخن می‌گوید.

این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و واژگان کهن ممکن است برای نوجوانان جوان نامأنوس باشد.

مشاهده کامل

ای دریغا کهربا با امزیک و فیروزه نگین
آن بصافی بی نظیر و این بخوبی بی قرین

آن یکی افتاد از کالسکه اندر آستان
وین به بزم نصرة الدوله برفت از آستین

آن یکی انگشتری را حضرت والای راد
داده بهر زیب دست ساعدالملک مهین

و آن دگر همزاد لعل فرخ میراجل
در صفا و راستی مانند نای حور عین

ساعدالملک ارنگین گم کرد خود بشگفت نی
زانکه جم را نیز چندی یاوه شد از کف نگین

هست بگشفت آنکه گم شد مریمی کاندر دمید
بادها در پیکرش روح القدس روح الامین

ناگوار آید طعام از بعد خسرانی چنان
پرخمار آید شراب از بهر فقدانی چنین

میزبان گر انگبین برخوان مهمانان نهد
میهمانان را در این خوان سرکه گردد انگبین

«ادیب الممالک»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir