شماره ۷۲ - ز بند زلف تو جان مرا نجات مباد

ز بند زلف تو جان مرا نجات مباد
دل مرا نفسی بی رخت حیات مباد ۱

ز عشق، آن که ندارد حیات لم یزلی
نصیب او بجز از مردن و ممات مباد ۲

دلی که عابد بیت الحرام روی تو نیست
عبادتش بجز از سؤ و سیئات مباد ۳

دوای درد دل خود به درد اگر نکنی
دلا به درد دلی چون رسی دوات مباد ۴

بجز وصال تو ما را اگر مرادی هست
میسرات حصولش ز ممکنات مباد ۵

چو روح ناطقه جانی کاسیر زلف تو نیست
همیشه راه خلاصش ز شش جهات مباد ۶

اگرچه زلف سیاه تو لیلة الاسراست
مرا جز آن شب قدر و شب برات مباد ۷

صلات و قبله من هست اگر بجز رویت
چو عابد صنمم قبله و صلات مباد ۸

چو حسن روی تو درویش را زکات دهد
فقیر عشق تو محروم از این زکات مباد ۹

دلی که جز رخ و زلف تو بازدش شطرنج
به هر طرف که نهد رخ به غیر مات مباد ۱۰

اگر نه رزق حسن صورت تو می دانم
نعیم جان و دل من ز طیبات مباد ۱۱

ز عقد زلف تو شد مشکل نسیمی حل
که کار زلف تو جز حل مشکلات مباد ۱۲