شماره ۲۷۵ - بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهم

بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهم
ولی آنرا نهان از دیده اغیار می خواهم ۱

چه لطفیست این که بیداد خود از من کم نمی سازد
چو می داند که من بیداد او بسیار می خواهم ۲

نگوید کس ز شرح محنت من پیش او حرفی
درین محنت مدد از نالهای زار می خواهم ۳

نمی خواهم که بیند هیچ کس در خواب آن مه را
همه شب چون ننالم خلق را بیدار می خواهم ۴

اجل از بیم خجلت سوی من ناید چو می داند
کزو من چاره درد دل بیمار می خواهم ۵

بامیدی که خندد بر تمنای محال من
بگریه کام دل زان لعل شکر بار می خواهم ۶

فضولی رشته جان از غم زلفش گره دارد
گشاد این گره زان طره طرار می خواهم ۷