شماره ۲۶۱ - نه آنچنان شده محو خیال آن دهنم

نه آنچنان شده محو خیال آن دهنم
که کس نشان ز وجودم دهد بجز سخنم ۱

خیال موی میان بتان ضعیفم ساخت
چنانکه گشت گران بار روح بر بدم ۲

بران سرم که کنم ترک جان و تن که ز درد
بتنگ آمده جانم بجان رسیده تنم ۳

حجاب هستی من مانعست وصل ترا
شکایت از که کنم در میان رقیب منم ۴

بخون دل شده ام غرقه تا جدا زان گل
چو لاله داغ دل آتش زده بپیرهنم ۵

غریب ملک وجودم نمی دهد هرگز
بدل قرار اقامت توجه وطنم ۶

ز لوح صورت حالم بخوان حکایت عشق
ز من مپرس که من بی خبر ز خویشتنم ۷

طبیب چاره دردم مکن که دور از دوست
من آن نیم که بود آرزوی زیستنم ۸

چو زلف یار فضولی خوشم که در ره عشق
شکستگیست شعارم فتادگیست فنم ۹