خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از درد عشق، رنج‌های دل و آرزوی وصال معشوق سخن می‌گوید. شاعر از آتش عشق، پاکی دل، شوق دیدار و رنج‌های ناشی از فراق می‌نویسد و با تصاویر زیبایی مانند تیغ فلک، سرو قامت و خاک راه، احساسات خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۹۱ - گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند
گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند
دل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند ۱
خاک را بر سر توان برداشت از راه شرف
هر کجا آن سرو قامت سایه بر خاک افکند ۲
پاک کن دل را ز آلایش که سوز عشق را
هست این عادت که پرتو بر دل پاک افکند ۳
در دل و جان شوق لعلت را نهفتم آن منم
کاتشی را تا کند پنهان بخاشاک افکند ۴
از کمال ضعف من نبود عجب گر هستیم
اختلافی در میان اهل ادراک افکند ۵
چون دهد ناصح مرا از گریه تسکین در غمت
خاک راهت را مگر در چشم نمناک افکند ۶
چون نگه دارد فضولی شیشه دل را درست
زین همه سنگی که آن بدخوی بی باک افکند ۷
دل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند ۱
خاک را بر سر توان برداشت از راه شرف
هر کجا آن سرو قامت سایه بر خاک افکند ۲
پاک کن دل را ز آلایش که سوز عشق را
هست این عادت که پرتو بر دل پاک افکند ۳
در دل و جان شوق لعلت را نهفتم آن منم
کاتشی را تا کند پنهان بخاشاک افکند ۴
از کمال ضعف من نبود عجب گر هستیم
اختلافی در میان اهل ادراک افکند ۵
چون دهد ناصح مرا از گریه تسکین در غمت
خاک راهت را مگر در چشم نمناک افکند ۶
چون نگه دارد فضولی شیشه دل را درست
زین همه سنگی که آن بدخوی بی باک افکند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - ناله گره از رشته کارم نگشاید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - نه تنها جان من دردی ز گل رخساره دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
