شماره ۷۰ - مه دلاک من آیینه اهل نظر است

مه دلاک من آیینه اهل نظر است
هر زمان صید کسی کرده بشکل دگر است ۱

در تمنای وصال دم تیغش همه دم
عاشقان را تن چون موی بخونابه تر است ۲

همه را غرقه بخونست دل از غمزه او
رگ جان همه را غمزه او نیشتر است ۳

بکفی تیغ گرفته بکفی سنگ مدام
بر سر عربده با عاشق خونین جگر است ۴

پایمال الم از تیغ ستمکاری اوست
تن عشاق که باریک تر از موی سر است ۵

آهم از چرخ برین می گذرد در غم او
آه ازین غم که ز حال دل من بی خبر است ۶

چاک چاکست ز غم سینه ما چون شانه
وه که ملک دل ما را غم او رخنه گر است ۷

نشود قطع بمقراض جفا پیوندش
بس که پیوسته دلم بسته آن سیمبر است ۸

هوسی در سرت افتاد فضولی زان مه
حذری کن که درین واقعه سر در خطر است ۹