شماره ۳۱ - گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مرا

گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مرا
کی عذاب قبر پیش آید دران مدفن مرا ۱

چند باشم در جدل با خود ز غم ساقی بیار
شیشه می تا رهاند ساعتی از من مرا ۲

دوست چون می خواهدم رسوا ندارم چاره ای
می شوم رسوا چه باک از طعنه دشمن مرا ۳

ز آتش دل چون نمی سوزد روان گویا که هست
استخوانهای بدن فانوس وش زاهن مرا ۴

کام من معنیست نی صورت ز یوسف طلعتان
من نه یعقوبم چه ذوق از بوی پیراهن مرا ۵

خنده دارند بی پروا ز آسیب خزان
چون نیاید گریه بر گلهای این گلشن مرا ۶

رفت جان از تن برون تن شد فضولی خاک ره
عشق او شد آفت جان و بلای تن مرا ۷