خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از جدایی از معشوق سخن میگوید و بیان میکند که با وجود دوری، یاد و خیال او را در دل نگه داشتهاند. همچنین، اشارهای به گرانی و ارزش وصال معشوق دارد و اینکه دل را به او سپردهاند.
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۷ - رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
در دیده نمونه جمالت بردیم ۱
تا مونس هر دو یادگاری باشد
دل را به تو دادیم و خیالت بردیم ۲
در دیده نمونه جمالت بردیم ۱
تا مونس هر دو یادگاری باشد
دل را به تو دادیم و خیالت بردیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - تا عمر بود به دل هوای تو کنم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - تا چنگ بر آن سنبل پرتاب زدیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.