خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این شعر عاشقانه، عشق و ستایش معشوق را بیان می‌کند و آرزو می‌کند که تا زنده است، هوای معشوق را در دل داشته باشد و خاک پای او را تاج سر خود کند. همچنین، او معشوق را به آسمان تشبیه می‌کند و سوگند می‌خورد که زمین را پر از ثنای او کند.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۶ - تا عمر بود به دل هوای تو کنم
تا عمر بود به دل هوای تو کنم
تاج سر خود ز خاک پای تو کنم ۱
ای برده مرا بر آسمان همچو دعا
والله که زمین پر از ثنای تو کنم ۲
تاج سر خود ز خاک پای تو کنم ۱
ای برده مرا بر آسمان همچو دعا
والله که زمین پر از ثنای تو کنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - از عمر که بگذشت بلا می بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
