خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
در این متن، سخن از سنگ‌هایی است که در طول زمان تحت تأثیر آفتاب به رنگ‌های زیبا مانند پیروزه و لعل درآمده‌اند. خسروی بخشنده این سنگ‌ها را در بزم خود می‌اندازد، زیرا چنین رفتاری شایسته‌ی کسی مانند اوست.
متن دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۹۷ - هر سنگی را که آفتاب از تک و تاز
هر سنگی را که آفتاب از تک و تاز
پیروزه و لعل کرد در عمر دراز ۱
در بزم انداخت خسرو بنده نواز
کز همچو منی چنین سزد سنگ انداز ۲
پیروزه و لعل کرد در عمر دراز ۱
در بزم انداخت خسرو بنده نواز
کز همچو منی چنین سزد سنگ انداز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - پیش لب خود یاد شکر هیچ مگیر
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - مهمان من آمده است جانان امروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
