این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و شیفتگی به معشوق سخن میگوید. او معشوق را به عنوان مرکز عالم و جاذبهای توصیف میکند که همهچیز به سوی او کشیده میشود. شاعر از فداکاری و ایثار خود در راه این عشق سخن میگوید و آرزو میکند که به کلی در معشوق ذوب شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۶۹۶ - ای جهانی پشت گرم از روی تو
میل جان از هر دو عالم سوی تو ۱
صد هزاران آدمی را ره بزد
مردم آن نرگس جادوی تو ۲
لاابالیوار خوش بر خاک ریخت
آب روی عاشقان ابروی تو ۳
سر برون کن تا ببینی عالمی
هر یکی را شیوهای در کوی تو ۴
دست دور از روی تا پروانهوار
پایکوبان جان دهم بر روی تو ۵
ترکتازی کن بتا بر جان و دل
تا شوم از جان و دل هندوی تو ۶
هر شبی وقت سحر عطار را
عطر جان آید نصیب از موی تو ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.