خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عشق و درد دل سخن می‌گوید. شاعر از یار و معشوق خود یاد می‌کند و بیان می‌دارد که برای رسیدن به وصال او، باید رنج‌ها را تحمل کرد. همچنین، او از زیبایی‌های عشق و اشتیاق به معشوق می‌سراید و درد فراق را با زبانی شیوا توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی قدیمی ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۶۷ - ما را رخ آن نگار بایستی
ما را رخ آن نگار بایستی
آن شاهد روزگار بایستی ۱
گویند حدیث یار خود ناری
اول باید که یار بایستی ۲
در دست و دلم ز روضه وصلش
چون گل نرسید خار بایستی ۳
آید بر من شکار دل وقتی
بازش هوس شکار بایستی ۴
دل بردی به عشوه بردی جان
این عشوه خوش دو بار بایستی ۵
گویند ز عشق درد دل خیزد
این درد دلم هزار بایستی ۶
نهمار خوش است لیک پاینده
چون دولت شهریار بایستی ۷
آن شاهد روزگار بایستی ۱
گویند حدیث یار خود ناری
اول باید که یار بایستی ۲
در دست و دلم ز روضه وصلش
چون گل نرسید خار بایستی ۳
آید بر من شکار دل وقتی
بازش هوس شکار بایستی ۴
دل بردی به عشوه بردی جان
این عشوه خوش دو بار بایستی ۵
گویند ز عشق درد دل خیزد
این درد دلم هزار بایستی ۶
نهمار خوش است لیک پاینده
چون دولت شهریار بایستی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶ - ای مونس جان من کجائی
گوهر بعدی:شماره ۶۸ - چو جانم گرامی همی داشتی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
