خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از زیبایی‌های معشوق، درد هجران و رنج عشق سخن می‌گوید و از جفاهای معشوق شکایت دارد. تصاویر شاعرانه مانند گل، یاقوت، دریا و اسب جفا به کار رفته‌اند.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از واژگان و استعاره‌های به کار رفته نیاز به دانش ادبی نسبتاً بالایی دارند.
شماره ۶ - ای که گل جامه ز رنگ رخ تو چاک زده است
ای که گل جامه ز رنگ رخ تو چاک زده است
جان به بوی تو نواهای طربناک زده است ۱
نرگس از جزع تو مخمور چرا گشت که گل
جام یاقوت من از لعل تو در خاک زده است ۲
ای برانگیخته از آینه ی دریا گرد
خاک یکران تو در دیده ی افلاک زده است ۳
گر چه بر اسب جفا نیک سواری تو متاز
که دلم چنگ در آن گوشه ی فتراک زده است ۴
خون مشکین شده از ناوک چشم تو دلم
این چه زخم است که آن غمزه ی چالاک زده است ۵
گر به وصل تو امید است مرا طعنه مزن
که مرا خود غم هجران تو خاشاک زده است ۶
جان به بوی تو نواهای طربناک زده است ۱
نرگس از جزع تو مخمور چرا گشت که گل
جام یاقوت من از لعل تو در خاک زده است ۲
ای برانگیخته از آینه ی دریا گرد
خاک یکران تو در دیده ی افلاک زده است ۳
گر چه بر اسب جفا نیک سواری تو متاز
که دلم چنگ در آن گوشه ی فتراک زده است ۴
خون مشکین شده از ناوک چشم تو دلم
این چه زخم است که آن غمزه ی چالاک زده است ۵
گر به وصل تو امید است مرا طعنه مزن
که مرا خود غم هجران تو خاشاک زده است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - روزم ز هجر تو به صفت چون شب آمده است
گوهر بعدی:شماره ۷ - دل و جانم به ره جانان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
