غزل ۶۶۰ - باز آمده‌ای از آن جهانم من

باز آمده‌ای از آن جهانم من
پیدا شده‌ای از آن نهانم من ۱

کار من و حال من چه می‌پرسی
کین می‌دانم که می ندانم من ۲

هرچند که در جهان نیم لیکن
سرگشته‌تر از همه جهانم من ۳

در هر نفسی هزار عالم را
از پس کنم و به یک مکانم من ۴

هر دم که نهان طلب کنم خود را
چه سود که آن زمان عیانم من ۵

وآن دم که عیان نشان خود خواهم
آن لحظه بدان که بی‌نشانم من ۶

وان دم که نهان خود عیان جویم
از هر دو گذشته آن زمانم من ۷

من اینم و آنم و به هم هردو
فی‌الجمله نه اینم و نه آنم من ۸

زان راز که سر جان عطار است
گفتن سخنی نمی‌توانم من ۹