خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری از جنگ و رشادت سخن می‌گوید، جایی که دلاوران به زمین می‌افتند و دریاها گوهرهای خود را نمایان می‌کنند. فلک نیز از تیغ شمشیر می‌گرید. این شعر ترکیبی از حماسه، طبیعت و احساسات انسانی است.
متن دارای مفاهیم عمیق حماسی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین ممکن است اشاره به جنگ و خشونت داشته باشد که برای گروه سنی پایین مناسب نیست.
شماره ۶۱ - در رزم بر فلک زنی ار پر دلی کند
در رزم بر فلک زنی ار پر دلی کند
آنجا که سرکشان بزمین درکشند پای ۱
بندند بر خراج بحار آنکه هر بهار
گرددزابرهم چو صدف گون گهر نمای ۲
این خود بهانه ئی است بگریدفلک همی
با صد هزار دیده ز تیغت به های های ۳
آنجا که سرکشان بزمین درکشند پای ۱
بندند بر خراج بحار آنکه هر بهار
گرددزابرهم چو صدف گون گهر نمای ۲
این خود بهانه ئی است بگریدفلک همی
با صد هزار دیده ز تیغت به های های ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - وحی صریحی ز آسمان سعادت
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - بازوی ملک نیامیخت چو تو شمشیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
