این متن شعری است که به ستایش و توصیف مقام معنوی و عرفانی یک شخصیت والا میپردازد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، جایگاه رفیع این شخصیت را در نظام هستی و معانی عرفانی توصیف میکند. عباراتی مانند "آیت حق"، "پیشگاه حقایق"، و "معانی" نشاندهندهی مفاهیم عمیق عرفانی و الهی هستند. همچنین، شاعر خود را به عنوان ستایشگر این شخصیت معرفی میکند و از تأثیرات معنوی او سخن میگوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به دانش پایهای از ادبیات و عرفان اسلامی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶۰ - وحی صریحی ز آسمان سعادت
آیت حق در نظام شان معانی ۱
مسند تو وقف پیشگاه حقایق
جای خرد طرف آستان معانی ۲
بر فلک رای تو مدار مدارج
بی فلک از رای تو معان معانی ۳
پر صور و باهزار دیده جهان بین
مثل تو نادیده یک جهان معانی ۴
چرخ کمان کفایت تو بزه کرد
نقش صوردوخت بر نشان معانی ۵
بلبل مدح توام که خامه ی طوطی
یافت ز طبع تو بوستان معانی ۶
ای نفست بلبل سبای ازل را
همچو صبا پیک رایگان معانی ۷
شوهر بلقیس این قصیده نشاید
جز تو سلیمان انس و جان معانی ۸
خسرو ملک بلاغتی تو و داعی
هست ز دست تو مرزبان معانی ۹
سعد باقبال تو قرین معانی است
بادیه پیما شود، قران معانی ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.