خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر در مدح و ستایش معشوق است و زیبایی‌های او را توصیف می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هیچ گلی در جهان به زیبایی معشوق نیست و حتی سوسن نیز در توصیف زیبایی او ناتوان است. همچنین، شاعر به وفاداری معشوق اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که به او مهلت دهد.
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم و اصطلاحات شعر ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.
شماره ۱۷۸ - جانا، همه آیت نکوئی
جانا، همه آیت نکوئی
درشان تو آمده است گوئی
یک گل چو رخت بدست ناید
گر در چمن جهان بجوئی
حسنت ببرد زبان سوسن
گر لاف زند بتازه روئی
دارم طمع وفا ز تو نه
کاین قاعده نیست در نکوئی
گوئی بگشم تو را نگشتی
لیکن چه کنی که این نگوئی
روزی دو، اثیر را امان ده
کان غمزه عاشق است گوئی
درشان تو آمده است گوئی
یک گل چو رخت بدست ناید
گر در چمن جهان بجوئی
حسنت ببرد زبان سوسن
گر لاف زند بتازه روئی
دارم طمع وفا ز تو نه
کاین قاعده نیست در نکوئی
گوئی بگشم تو را نگشتی
لیکن چه کنی که این نگوئی
روزی دو، اثیر را امان ده
کان غمزه عاشق است گوئی
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - رخ تو فتنه جهان بودی
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - روز تو اقبال و فرخ نیستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
