غزل ۶۰۱ - ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیم

ما بار دگر گوشهٔ خمار گرفتیم
دادیم دل از دست و پی یار گرفتیم ۱

دعوی دو کون از دل خود دور فکندیم
پس در ره جانان پی اسرار گرفتیم ۲

از هر دو جهان مهر یکی را بگزیدیم
و از آرزوی او کم اغیار گرفتیم ۳

گفتند خودی تو درین راه حجاب است
ترک خودی خویش به یکبار گرفتیم ۴

ای بس که چو پروانهٔ پر سوخته از شمع
در کوی رجا دامن پندار گرفتیم ۵

از کعبهٔ جان چون که ندیدیم نشانی
از کعبهٔ ظاهر ره خمار گرفتیم ۶

از خرقه و تسبیح چو جز نام ندیدیم
چه خرقه چه تسبیح که زنار گرفتیم ۷

زین دین به تزویر چو دل خیره فروماند
اندر ره دین شیوهٔ کفار گرفتیم ۸

چون هرچه جز او هست درین راه حجاب است
پس ما به یقین مذهب عطار گرفتیم ۹