خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و ستایش معشوق سخن می‌گوید و با تصاویر شاعرانه مانند برافراشتن سراپرده بر آسمان، چاک ردای صبح، و بوسه‌زدن به خاک در حضور معشوق، احساسات خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۸ - روزی که سراپرده بر افلاک زنم
روزی که سراپرده بر افلاک زنم
آن روز ردای صبح را چاک زنم ۱
پیش رخ تو که نور خورشید ازوست
چون سایه هزار بوسه بر خاک زنم ۲
آن روز ردای صبح را چاک زنم ۱
پیش رخ تو که نور خورشید ازوست
چون سایه هزار بوسه بر خاک زنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - پیوسته ز روزگار دشمن کامم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - در شیوه عشق بیش ازین کم نزنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
