خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از یار خود می‌خواهد که او را از تنهایی و سردی نجات دهد، اما یار با وجود کمک نکردن، ادعای منت‌گذاری دارد. شاعر از این رفتار یار ناامید شده و درگیر احساسات خود است.
متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۱۰۷ - گفتم ز دم سرد رهان یک بارم
گفتم ز دم سرد رهان یک بارم
با آنکه نکرد گفت منت دارم ۱
تا از دم سرد کی رهاند یارم؟
حالی دم گر چه می نهد در کارم ۲
با آنکه نکرد گفت منت دارم ۱
تا از دم سرد کی رهاند یارم؟
حالی دم گر چه می نهد در کارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - گفتم که به مهر یار دل بسپردم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - چون عود اگر چه تن بلاکش دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
