خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که عشق به یار را پذیرفته و از دوری او شکایت نمیکند، اما با وجود این ادعا، هنگام فراق، اشکهای بسیاری ریخته است.
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق مانند عشق و فراق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۱۰۶ - گفتم که به مهر یار دل بسپردم
گفتم که به مهر یار دل بسپردم
از هجر نگویم ار ساید خردم ۱
این گفتم و چون فراق او روی نمود
بس گریه که من به خنده بیرون بردم ۲
از هجر نگویم ار ساید خردم ۱
این گفتم و چون فراق او روی نمود
بس گریه که من به خنده بیرون بردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - گفتم ز دم سرد رهان یک بارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.