خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از شادی و امیدواری ناگهانی سخن می‌گوید که مانند هدیه‌ای از آسمان به او رسیده است. او از آمدن معشوقه‌ای زیبا (حوراوش) و خوش‌یمن (مشتری‌نژاد) سخن می‌گوید و تعجب می‌کند که چه بادی این آتش رخسار (معشوق) را به سوی او آورده است.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از اصطلاحات ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۲۱ - امشب بر من زمانه شاد آوردست
امشب بر من زمانه شاد آوردست
حوراوش و مشتری نژاد آوردست ۱
امید نبد مرا که آیی به برم
ای آتش رخ کدام باد آوردست ۲
حوراوش و مشتری نژاد آوردست ۱
امید نبد مرا که آیی به برم
ای آتش رخ کدام باد آوردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - زان پیش که دل داد جوانی دادست
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - از باده درد ناز ساقی بترست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
