خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذر زمان و رسیدن به پیری سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که با دیدن نشانه‌های پیری، متوجه شده که جوانی به پایان رسیده است.
محتوا به مفاهیم عمیق‌تری مانند گذر زمان و پیری می‌پردازد که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۲۰ - زان پیش که دل داد جوانی دادست
زان پیش که دل داد جوانی دادست
اندر سر من موی سپید افتادست ۱
چون روز به من نشان پیری بنمود
این صبح که از شب جوانی زادست ۲
اندر سر من موی سپید افتادست ۱
چون روز به من نشان پیری بنمود
این صبح که از شب جوانی زادست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - تا دل به کف تو رایگان افتادست
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - امشب بر من زمانه شاد آوردست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
