خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، ساقی از صراحی شراب گلگون می‌ریزد و مطرب با زخمه‌زدن بر ساز، نغمه‌های پنهان را می‌نوازد. فصاد (رگ‌زن) و طبیب با هم درگیر شده‌اند؛ یکی نبض می‌گیرد و دیگری خون می‌ریزد. این تصاویر نمادین، فضایی از می‌نوشی و موسیقی همراه با تضاد بین درمان و آسیب را به تصویر می‌کشد.
متن دارای مفاهیم نمادین مانند شراب (که در ادبیات عرفانی نماد عشق الهی است) و اشاره به خون‌ریزی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیق‌تر این اشعار نیاز به آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد.
شماره ۱۰ - ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
ساقی ز صراحی می گلگون می ریخت
مطرب گه زخمه در مکنون می ریخت ۱
فصاد و طبیب گشته بودند بهم
این نبض همی گرفت و آن خون می ریخت ۲
مطرب گه زخمه در مکنون می ریخت ۱
فصاد و طبیب گشته بودند بهم
این نبض همی گرفت و آن خون می ریخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریخت
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - کار دو جهان از دو محمد شد راست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
