خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گل باغ فضل خود می‌گوید که اگر امید داشته باشد شکفته خواهد شد. او از مستی و طرب شبانه سخن می‌گوید و تصمیم می‌گیرد برای صبحگاهی دیگر بخوابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، اشاره به مستی و طرب شبانه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.
شماره ۵۹ - گل باغ فضلم زلال میم ده
گل باغ فضلم زلال میم ده
گر امید داری که بشکفته باشم
چنان ساز کامشب ز می مست و طافح
به عزم صبوح دگر خفته باشم
گر امید داری که بشکفته باشم
چنان ساز کامشب ز می مست و طافح
به عزم صبوح دگر خفته باشم
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۸ - غم آباد ایام را آزمودم
گوهر بعدی:شماره ۶۰ - هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
