شماره ۴۸ - گله ام از تو مپندار که از دل برود

گله ام از تو مپندار که از دل برود
بر دلم از تو غباریست که مشکل برود ۱

چند دل از پی اندیشه باطل برود
جای رحمست بر آنکس که پی دل برود ۲

خلق را بیم هلاکست و مرا غم که مباد
نشود کشتی من غرق و به ساحل برود ۳

چشم مجنون به ره لیلی و ترسم نکند
ساربان ره غلط و ناقه به منزل برود ۴

از سر لطف به دلجوئی ما آئی باز
گر بدانی ز عتاب تو چه بر دل برود ۵

بیگنه یار مرا کشت و ندانست دریغ
که مکافات چها بر سر قاتل برود ۶

هر زمان باده از آن می‌دهدم باز طبیب
که شوم بی خبر از خویش و ز محفل برود ۷