شماره ۴۳ - برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند

برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند
وزکی شنوم، کز تو شنیدن نگذارند ۱

ای وای بر آن مرغ گرفتار که در دام
پایش بگشایند و پریدن نگذارند ۲

افسوس که از شربت وصل تو رقیبان
نوشند و باین خسته چشیدن نگذارند ۳

آن لاله که بوی جگر سوخته اش نیست
از تربت ما کاش دمیدن نگذارند ۴

تا کی بره وصل تو بی فایده کوشم
ما را چو باین کام رسیدن نگذارند ۵

این با که توان گفت که ما را دل غمگین
خون گشته و از دیده چکیدن نگذارند ۶

چون خاک شوم از ستم هجر تو ترسم
پای تو باین خاک رسیدن نگذارند ۷

آنان که مرا عاشق روی تو نخوانند
آن به که مرا روی تو دیدن نگذارند ۸

این رسم قدیمست که در صیدگه عشق
بر خاک فتد صید و تپیدن نگذارند ۹

کافیست مرا بوئی از آن سنبل مشکین
گیرم گلی از باغ تو چیدن نگذارند ۱۰

جوئی چه طبیب از خم آن زلف رهائی؟
خوش باش کزین دام رهیدن نگذارند ۱۱