خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از درد فراق، اشک‌های بی‌پایان و رنج‌های عشق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند گریه‌ی شمع از اندازه بیرون، ریختن خون از چشم آشنا و گریه‌ی آسمان از بیم شبیخون، عمق غم و اندوه خود را بیان می‌کند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و پیچیده‌ای است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۷ - از غم لیلی بوادی گرچه مجنون میگریست
از غم لیلی بوادی گرچه مجنون میگریست
گر رموز عشق دانی لیل افزون میگریست ۱
رفته در محفل سخن از آتشین روئی که دوش
شمع را دیدم که از اندازه بیرون می گریست ۲
خون از چشم آشنا میریخت در بزم وصال
وای بر بیگانه کانجا آشنا خون می گریست ۳
آه درد آلود را در دل نهفتم شام هجر
آسمان از بسکه از بیم شبیخون میگریست ۴
دیده خونبار ما بود آنکه در محفل طبیب
هر زمان در حسرت آن لعل میگون میگریست ۵
گر رموز عشق دانی لیل افزون میگریست ۱
رفته در محفل سخن از آتشین روئی که دوش
شمع را دیدم که از اندازه بیرون می گریست ۲
خون از چشم آشنا میریخت در بزم وصال
وای بر بیگانه کانجا آشنا خون می گریست ۳
آه درد آلود را در دل نهفتم شام هجر
آسمان از بسکه از بیم شبیخون میگریست ۴
دیده خونبار ما بود آنکه در محفل طبیب
هر زمان در حسرت آن لعل میگون میگریست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - دل غمدیده به دنبال کسی افتادست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - ما را دگر زیار؛ تمنا نمانده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
