خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
شاعر از دیدن گل تازه در صبح احساس شادی و نشاط می‌کند، اما پیش از آنکه بوی گل را حس کند، باد آن را از مقابل چشمانش می‌رباید. این متن احساساتی از شادی زودگذر و از دست دادن ناگهانی را بیان می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق احساسی و فلسفی درباره گذرایی زندگی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این موضوعات ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷ - هرگه که گلی تازه به صبحم بنمود
هرگه که گلی تازه به صبحم بنمود
کز دیدن آن فتوح روحم بفزود ۱
زان گل بویی هنوز بر من نوزید
کش باد فنا ز پیش چشمم بربود ۲
کز دیدن آن فتوح روحم بفزود ۱
زان گل بویی هنوز بر من نوزید
کش باد فنا ز پیش چشمم بربود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - گرچه به ستم چرخ به من دست گشود
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - چون از من دلخسته به یکباره رمید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
