شماره ۳ - گل فرو ریخت و رخ از باغ جهان پنهان کرد

گل فرو ریخت و رخ از باغ جهان پنهان کرد
بلبل دلشده را خسته دل و نالان کرد ۱

گل نخندید ز بستان امیدم به ستم
خار هجران تو ای جان اثرم در جان کرد ۲

بخت برگشت ز من تا تو شدی از بر من
روز هجران توأم بی سر و بی سامان کرد ۳

روز وصل تو نشد روزی من زآنکه مرا
بخت وارونه حوالت به شب هجران کرد ۴

بس عجب واقعه ای بد که مثل را گویند
رخ خورشید به گل کی بتوان پنهان کرد ۵

زاری من به فلک بر شد لیکن چه کنم
بجز از صبر و تحمّل تو بگو چتوان کرد ۶

درد هجر تو چنانست که طبیبان جهان
نتوانند یکی درد مرا درمان کرد ۷

درد بسیار کشیدم ز فلک لیک عجب
آن همه درد و بلا بر دل من آسان کرد ۸

تیر هجران عزیزان به دلم بود بسی
لیک پیکان فراق تو اثر در جان کرد ۹