شماره ۱ - دردا و حسرتا که مرا کام جان برفت

دردا و حسرتا که مرا کام جان برفت
و آن جان نازنین به جوان از جهان برفت ۱

دل پر ز مهر روی چو ماهش بدی چه سود
کاندر فراق روی وی از تن روان برفت ۲

بلبل بگو که باز نخواند میان باغ
کان روی همچو گل ز در بوستان برفت ۳

ای دل بگو به منزل جانان تو کی رسی
کآن جان نازنین ز پی کاروان برفت ۴

فریاد و ناله ام ز سر چرخ هفتمین
بگذشت و اشک دیده ام از ناودان برفت ۵

سلطان بخت من به سر تخت وصل بود
آخر چرا به بخت من او ناگهان برفت ۶

ای نور دیده شد ز غم تو جهان خراب
کان نور دیده ام ز جهان نوجوان برفت ۷

آخر کدام حسرت و دردی که از جهان
با خود ببرد و از دو جهان ناتوان برفت ۸