شاعر در این شعر عشق و شیفتگی خود را به معشوق بیان میکند و از زیباییها و ویژگیهای او مانند حلقه گوش، چشمه نوش، خط و خال، و خشم او سخن میگوید. او خود را فدای معشوق میداند و از دوری و بیتوجهی او رنج میبرد. شاعر همچنین از مستی و بیهوشی ناشی از عشق به معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که به او توجه کند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهی ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۴۶۲ - شیفتهٔ حلقهٔ گوش توام
سوختهٔ چشمهٔ نوش توام ۱
ماهرخ با خط و خال منی
دلشدهٔ بی تن و توش توام ۲
ترک منی گوش به من دار از آنک
هندوک حلقه به گوش توام ۳
خانه بیاراستهام چون نگار
منتظر خانه فروش توام ۴
چون دلم از خشم تو آید به جوش
عاشق خشم تو و جوش توام ۵
خط چه کشی بر من غمکش از آنک
مست خط غالیهپوش توام ۶
هوش به من باز کی آید که من
تا به ابد رفته ز هوش توام ۷
گرچه به گویایی من نیست کس
یک شکرم ده که خموش توام ۸
چون بگریزی تو ز عطار از آنک
با تو به هم دوش به دوش توام ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.