خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از دل خود می‌خواهد که درد هجران یار را تحمل کند و از جام نامرادی بنوشد. او پرسش می‌کند که چرا مانند خردمندان، گوشه‌گیری و قناعت پیشه نکردی تا در آرامش و خوشحالی زندگی کنی.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با موضوعاتی مانند هجران، قناعت و تفکر خردمندانه ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷۲ - ای دل تو به درد یار هجران می کش
ای دل تو به درد یار هجران می کش
زهر آب ز جام نامرادی می چش ۱
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخوش ۲
زهر آب ز جام نامرادی می چش ۱
تا همچو خردمند چرا گوشه فقر
بر خود نگرفتی که نشینی دلخوش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - من دل به تو داده ام نکو می دارش
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - گل کیست به نزد عارض چون سمنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
