خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از دوست می‌خواهد که دلِ داده‌شده به او را نکو بدارد و آزارش ندهد. همچنین از دوست می‌خواهد بر دلشده رحم کند، چرا که جز لطف او کسی غمخوارش نیست.
متن دارای مفاهیم عاطفی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان دشوار باشد.
شماره ۱۷۱ - من دل به تو داده ام نکو می دارش
من دل به تو داده ام نکو می دارش
زنهار که بیش از این مکن آزارش ۱
بر دلشده رحم کن تو ای دوست چو نیست
جز لطف تو ای دوست کسی غمخوارش ۲
زنهار که بیش از این مکن آزارش ۱
بر دلشده رحم کن تو ای دوست چو نیست
جز لطف تو ای دوست کسی غمخوارش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰ - ای چرخ و فلک چرا نسازی با کس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۲ - ای دل تو به درد یار هجران می کش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
