شماره ۱۳۷۴ - تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی

تو خود به حال پریشان ما نظر نکنی
به کنج کلبه احزان ما گذر نکنی ۱

بیا که از غم هجرت به جان رسید دلم
به شرط آنکه ز پیشم دگر سفر نکنی ۲

به لطف بنده نواز تو چشم آن دارم
که گوش با سخن مدعی دگر نکنی ۳

دلا تو تا سر ما را به باد بر ندهی
هوای زلف سیاهش ز سر به در نکنی ۴

میسّرت نشود وصل دوست تا جان را
به پیش ناوک مژگان او سپر نکنی ۵

چو خسرو از لب شیرین دوست در تابی
خود التفات دگرباره با شکر نکنی ۶

ایا نسیم صبا یار بی وفای مرا
ز حال و کار پریشان ما خبر نکنی ۷

ز چشم مست تو صد فتنه در جهان افتاد
چرا به حال خراب جهان نظر نکنی ۸