خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از وضعیت خود و جامعه‌اش سخن می‌گوید. او خود را در میان جماعتی از اوباش و رندان می‌بیند که همه دردی کشیده‌اند و قلاش هستند. شاعر از بی‌اعتباری دنیا و بی‌ثباتی آن سخن می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که با شراب غبار دلش را بزداید. او به تفاوت‌های میان عاشقان و زاهدان اشاره می‌کند و از زاهدانی که خودبین و خام هستند انتقاد می‌کند. شاعر همچنین از اهمیت ایثار و بی‌ترسی سخن می‌گوید و خود را نه خرده‌گیر و نه خرده‌شناس معرفی می‌کند. در پایان، او از کسانی که کفر نهفته و ایمان آشکار دارند دوری می‌جوید و از وضعیت خود در میان زاهدان و فاسقان سوال می‌کند.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، انتقادات اجتماعی و مفاهیم انتزاعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.

منم اندر قلندری شده فاش
در میان جماعتی اوباش

همه افسوس خواره و همه رند
همه دردی کش و همه قلاش

ترک نیک و بد جهان گفته
که جهان خواه باش و خواه مباش

دام دیوانگی بگسترده
تا به دام اوفتاده عقل معاش

ساقیا چند خسبی آخر خیز
که سپهرت نمی‌دهد خشخاش

بنشان از دلم غبار به می
که تویی صحن سینه را فراش

گر تو در معرفت شکافی موی
ور زبان تو هست گوهر پاش

یک سر موی بیش و کم نشود
زانچه بنگاشت در ازل نقاش

تو چه دانی که در نهاد کثیف
آفتاب است روح یا خفاش

عاشقی خواه اوفتاده ز شوق
بر سر فرش شمع همچو فراش

چه کنی زاهدی که از سردی
بجهد بیست رش ز بیم رشاش

زاهد خام خویش‌بین هرگز
نشود پخته گر نهی در داش

هست زاهد چو آن دروگر بد
که کند سوی خود همیشه تراش

مرد ایثار باش و هیچ مترس
که نترسد ز مردگان نباش

من نیم خرده گیر و خرده شناس
که ندارم ز خرده هیچ قماش

دور باشید از کسی که مدام
کفر دارد نهفته، ایمان فاش

چون نیم زاهد و نیم فاسق
از چه قومم بدانمی ای کاش

چه خبر داری این دم ای عطار
تا قدم درنهی درین ره باش

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir